گاهی وقتها شده که از خودم ناامید شدم، اما از خدا نه، به همون دلیلی که قبلاً گفتم: که خدا خودش می گه که همیشه هست و نزدیک ترینه. البته این حرف یه بلف اعصاب خورد کن برای کسی که خودش به این نتیجه نرسیده باشه. ادم باید خودش به این نتیجه برسه .
الان از همون وقتهاست. حسابی پاشیدم، روحی و جسمی ، شخصی و اجتماعی و کاری...
تنها امیدم همون نقطه ی نوری که خدا موقع تولدم بهم داد و گفت برو تو یه دنیا ی دیگه .... یه را دیگه...
پ.ن: شده دلتون برا یه ساعت خواب راحت تنگ بشه؟..... می دونم شده....
نظرات شما عزیزان:
ادامه مطلب